Myjesz zęby rano i wieczorem, a i tak czujesz, że oddech jest nieświeży? Zanim zaczniesz szukać winy w żołądku, umów się na higienizację u dentysty. Przewód pokarmowy odpowiada tylko za kilka procent przypadków halitozy. Większość źródeł zapachu siedzi w jamie ustnej.
Miętówka zagłusza, ale nie usuwa przyczyny
Guma i odświeżacz działają chwilę. Bakterie, które wytwarzają przykrą woń, zostają tam, gdzie były: w osadzie na zębach, w kamieniu, w ubytkach i przy chorych dziąsłach. Zapach szybko wraca, a problem w tym czasie narasta.
Najbardziej zaskoczyło mnie, kiedy przeczytałam, jak często za nieświeżym oddechem stoi zwykła próchnica, której ktoś nie leczy, bo boi się fotela stomatologicznego. W nieleczonym ubytku zalegają resztki jedzenia, dziąsła robią się zaognione, a uszkodzony ząb potrafi drażnić język i policzek.
Co sprawdzić w lustrze przed wizytą
Ja zawsze zaczynam od dobrego światła i lusterka. Kilka rzeczy widać bez żadnego sprzętu:
- Osad i kamień przy dziąsłach, które zostają mimo szczotkowania.
- Krwawienie dziąseł przy myciu zębów albo przy gryzieniu czegoś twardszego, na przykład jabłka.
- Odsłonięte korzenie, gdy dziąsło się cofnęło i ząb wygląda na dłuższy niż kiedyś.
- Ubytki i podrażnienia, czyli miejsca, w których zostaje jedzenie, oraz otarcia na języku lub policzku.
Każdy z tych sygnałów to powód, żeby nie odkładać wizyty. Długo trwający stan zapalny przyzębia prowadzi do zaniku kości, która trzyma korzenie, a w końcu do rozchwiania i utraty zębów. Coraz więcej badań łączy też choroby jamy ustnej z większym ryzykiem chorób serca.
Higienizacja to najprostszy pierwszy krok
Od higienizacji zaczynam dlatego, że usuwa kamień i miękkie osady, czyli najczęstsze źródło przykrej woni. Przy okazji stomatolog ogląda całą jamę ustną. Wyłapuje próchnicę, ocenia dziąsła i przyzębie, a jeśli przyczyna jest w zębach, od razu wiadomo, co trzeba leczyć.
Gdy po higienizacji i wyleczeniu ubytków oddech nadal jest przykry, a dentysta nie widzi problemu w swojej dziedzinie, przyszedł czas na kolejny gabinet.
Czy winne mogą być migdałki albo nos?
Tak, i to wcale nierzadko. Laryngolog sprawdza gardło, migdałki podniebienne, część nosową gardła i zatoki przynosowe. Przykry zapach dają niewyleczone zapalenia gardła i migdałków, wydzielina zalegająca w nosie oraz kamienie migdałkowe, w których zachodzą procesy gnilne.
U dzieci ten trop jest szczególnie ważny. Każdy rodzic zna charakterystyczny zapach z buzi i nosa chorego malucha. Jeśli utrzymuje się długo po infekcji, warto pokazać dziecko laryngologowi.
Kiedy iść do lekarza rodzinnego?
Gdy dentysta i laryngolog nie znaleźli przyczyny, pora na lekarza rodzinnego. To on decyduje o dalszej diagnostyce i w razie potrzeby kieruje do gastrologa. Choroby żołądka to rzadkie źródło halitozy, ale się zdarzają. Refluks, choroba wrzodowa, zaburzenia pracy żołądka czy zakażenie Helicobacter pylori dają raczej kwaśny zapach niż woń gnicia.
Z wizytą nie zwlekaj, jeśli:
- często odbija ci się z nieprzyjemnym zapachem,
- treść pokarmowa cofa się do ust,
- zapach jest nietypowy i nie przypomina zwykłego nieświeżego oddechu,
- chorujesz na cukrzycę, chorobę wątroby lub nerek, a zapach z ust zmienił się bez wyraźnego powodu.
Lekarz nie postawi diagnozy na podstawie samego zapachu. Zobaczy go jednak w szerszym obrazie zdrowia i zdecyduje, jakie badania są potrzebne.